Τουρκολιβυκό Μνημόνιο: Η ελληνική διπλωματία τρέχει πίσω από τα γεγονότα
Η έγκριση του Τουρκολιβυκού Μνημονίου από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης αποτελεί μια ιδιαίτερα δυσμενή διπλωματική εξέλιξη για την Ελλάδα. Δεν νομιμοποιεί τις τουρκικές διεκδικήσεις, αναδεικνύει όμως σοβαρά ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.
Η Τουρκία εργάστηκε συστηματικά για να ενισχύσει την επιρροή της όχι μόνο στην Τρίπολη, αλλά και στην ανατολική Λιβύη, μεταβάλλοντας πολιτικούς συσχετισμούς που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν ευνοϊκοί για την Αθήνα.
Το σημαντικότερο, όμως, προκύπτει από τις δηλώσεις του ίδιου του υπουργού Εξωτερικών.
Στις 21 Οκτωβρίου, ο Γιώργος Γεραπετρίτης αναγνώρισε ότι η Τουρκία κατέβαλλε συστηματικές προσπάθειες για την κύρωση του μνημονίου και ότι η εξέλιξη δεν ήταν απροσδόκητη.
Επομένως, δεν πρόκειται για έναν αιφνιδιασμό που ήταν αδύνατον να προβλεφθεί.
Εφόσον η ελληνική διπλωματία γνώριζε την τουρκική στρατηγική, ποιες συγκεκριμένες πρωτοβουλίες ανέλαβε για να αποτρέψει αυτή την εξέλιξη; Και γιατί δεν απέδωσαν;
Η Ελλάδα διαθέτει ισχυρά νομικά επιχειρήματα, καθώς το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο παραγνωρίζει τα δικαιώματα των ελληνικών νησιών σε θαλάσσιες ζώνες. Η νομική ορθότητα, όμως, δεν υποκαθιστά τη διπλωματική αποτελεσματικότητα.
Στη διεθνή πολιτική δεν αρκεί να έχεις το δίκαιο με το μέρος σου. Πρέπει να διαθέτεις και τη στρατηγική για να το υπερασπιστείς.
Η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να εξηγήσει πώς αξιοποίησε τη διπλωματική πληροφόρηση, ποιες επαφές πραγματοποίησε με τις λιβυκές πλευρές και γιατί η Τουρκία κατάφερε να επιτύχει τη συγκεκριμένη πολιτική μεταστροφή.
Ο Πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης, Κυριάκος Βελόπουλος, έχει θέσει ζήτημα παραίτησης της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Εξωτερικών. Η απαίτηση πολιτικής λογοδοσίας δεν αποτελεί υπερβολή, αλλά αναγκαίο στοιχείο μιας υπεύθυνης εξωτερικής πολιτικής.
Η Ελλάδα χρειάζεται ενεργητική διπλωματία, σταθερή παρουσία στη Λιβύη, στενότερο συντονισμό με την Αίγυπτο και την Κύπρο και ουσιαστική ευρωπαϊκή κινητοποίηση.
Πάνω απ’ όλα, χρειάζεται στρατηγική πρόβλεψης και αποτροπής, όχι διαρκή διαχείριση τετελεσμένων.
Η εξωτερική πολιτική δεν κρίνεται μόνο από τις ανακοινώσεις και τα διαβήματα. Κρίνεται από την ικανότητα μιας χώρας να προστατεύει αποτελεσματικά τα συμφέροντά της.
Η Ελλάδα δεν μπορεί να τρέχει διαρκώς πίσω από τα γεγονότα. Οφείλει να προηγείται.
#ΤουρκολιβυκόΜνημόνιο #ΕξωτερικήΠολιτική #ΕθνικάΘέματα #ΕλληνικήΛύση #ΔημήτρηςΠαλούμπης
