Ευλογιά αιγοπροβάτων: Ποιος έφερε τα παράνομα εμβόλια;
Ευλογιά των αιγοπροβάτων: Αν υπήρχαν παράνομα εμβόλια, ποιος τα έφερε και ποιος τα διακίνησε;
Η συζήτηση για την ευλογιά των αιγοπροβάτων αποκτά πλέον μια ακόμη σοβαρότερη διάσταση: τις αναφορές για χρήση μη εγκεκριμένων εμβολίων και την προσπάθεια εντοπισμού της έκτασης του φαινομένου μέσω ορολογικών ελέγχων.
Αν πράγματι επιβεβαιώνεται χρήση παράνομων εμβολίων, τότε υπάρχει ατομική ευθύνη εκεί όπου αυτή αποδεικνύεται.
Όμως η συζήτηση δεν μπορεί να σταματήσει στον κτηνοτρόφο.
Γιατί ένα παράνομο εμβόλιο δεν εμφανίζεται μόνο του μέσα σε ένα μαντρί.
Κάποιος το εισήγαγε. Κάποιος το διακίνησε. Κάποιος το πούλησε. Και κάποιο σύστημα ελέγχου δεν κατάφερε να το εντοπίσει εγκαίρως.
Αυτή είναι η πλευρά της υπόθεσης που πρέπει επίσης να διερευνηθεί.
Πώς έφτασαν τα παράνομα εμβόλια στις μονάδες;
Εφόσον υπάρχουν στοιχεία για χρήση μη εγκεκριμένων σκευασμάτων, χρειάζονται συγκεκριμένες απαντήσεις.
Ποια ακριβώς σκευάσματα εντοπίστηκαν;
Από ποιες χώρες προέρχονταν;
Μέσω ποιων διαύλων εισήχθησαν στην Ελλάδα;
Πώς διακινήθηκαν μέχρι τις κτηνοτροφικές μονάδες;
Υπάρχει οργανωμένο δίκτυο εμπορίας ή πρόκειται για μεμονωμένες περιπτώσεις;
Και κυρίως: τι έκαναν οι αρμόδιες ελεγκτικές αρχές για να εντοπίσουν και να σταματήσουν αυτή τη διακίνηση;
Δεν μπορούμε να απαιτούμε την τήρηση της νομιμότητας μόνο στο τελευταίο στάδιο της αλυσίδας. Πρέπει να ελεγχθεί ολόκληρη η διαδρομή.
Γιατί ένας κτηνοτρόφος φτάνει στην παρανομία;
Υπάρχει όμως και ένα δεύτερο ερώτημα, χωρίς αυτό να αποτελεί δικαιολογία για οποιαδήποτε παράνομη ενέργεια.
Γιατί ένας παραγωγός αποφασίζει να ρισκάρει χρησιμοποιώντας ένα μη εγκεκριμένο εμβόλιο;
Όταν ένας άνθρωπος βλέπει ότι μπορεί να χάσει μέσα σε λίγες ημέρες το κοπάδι που δημιούργησε επί χρόνια, το εισόδημά του και ενδεχομένως ολόκληρη την επαγγελματική του υπόσταση, η Πολιτεία πρέπει να του προσφέρει ένα σύστημα στο οποίο μπορεί να έχει εμπιστοσύνη.
Έγκαιρη ενημέρωση.
Αποτελεσματική επιτήρηση.
Πραγματικά μέτρα βιοασφάλειας.
Γρήγορες και επαρκείς αποζημιώσεις όταν επιβάλλεται θανάτωση.
Και ένα ξεκάθαρο σχέδιο για το πώς ο παραγωγός θα μπορέσει να ξαναστήσει τη μονάδα του.
Διαφορετικά δημιουργείται το έδαφος πάνω στο οποίο αναπτύσσονται ο φόβος, η παραπληροφόρηση και τελικά παράνομες πρακτικές.
Η βιοασφάλεια δεν είναι ατομική υπόθεση
Η ευλογιά των αιγοπροβάτων αποδεικνύει κάτι που δεν πρέπει να ξεχνάμε:
Σε μια μεταδοτική ζωονόσο η προστασία μιας μονάδας εξαρτάται και από το τι συμβαίνει γύρω της.
Γι’ αυτό η τήρηση των μέτρων βιοασφάλειας είναι υποχρέωση όλων.
Το ίδιο όμως ισχύει και για την Πολιτεία.
Δεν αρκεί να επιβάλλει περιορισμούς και θανατώσεις. Οφείλει να διαθέτει επαρκείς κτηνιατρικές υπηρεσίες, αποτελεσματικούς ελέγχους, πραγματική ιχνηλάτηση και μηχανισμό που μπορεί να παρέμβει πριν η κατάσταση ξεφύγει.
Να μάθουμε τι πραγματικά συνέβη
Αν οι ορολογικοί έλεγχοι αποκαλύψουν ευρεία χρήση μη εγκεκριμένων εμβολίων, δεν πρέπει να οδηγηθούμε σε μια εύκολη συλλογική καταδίκη των κτηνοτρόφων.
Πρέπει να γίνει πραγματική έρευνα.
Ποια εμβόλια χρησιμοποιήθηκαν;
Πόσα ζώα και πόσες μονάδες αφορούν;
Από πού προήλθαν τα σκευάσματα;
Ποιοι τα εισήγαγαν και τα διέθεσαν;
Πότε ενημερώθηκαν οι αρμόδιες αρχές και ποιες ενέργειες πραγματοποίησαν;
Και πρέπει να διαχωριστεί με στοιχεία τι προήλθε από φυσική μετάδοση της νόσου, τι μπορεί να συνδέεται με παράνομες πρακτικές και ποιες ήταν οι πραγματικές αδυναμίες του συστήματος επιτήρησης.
Γιατί υπάρχει κάτι ακόμη μεγαλύτερο από την αντιμετώπιση της σημερινής κρίσης.
Υπάρχει η επόμενη ημέρα.
Κάθε μονάδα που κλείνει δεν είναι απλώς ένας αριθμός λιγότερος σε έναν πίνακα. Είναι χαμένο εισόδημα, χαμένη παραγωγή και μία ακόμη οικογένεια που μπορεί να εγκαταλείψει την ελληνική ύπαιθρο.
Η ατομική ευθύνη πρέπει να αποδίδεται εκεί όπου αποδεικνύεται. Αλλά το ίδιο ακριβώς πρέπει να συμβαίνει και με την ευθύνη της Πολιτείας.
Γιατί αν θέλουμε πραγματικά να προστατεύσουμε την ελληνική κτηνοτροφία, δεν αρκεί να αναζητήσουμε ποιος έκανε το τελευταίο λάθος.
Πρέπει να μάθουμε πώς δημιουργήθηκαν οι συνθήκες που επέτρεψαν να φτάσουμε μέχρι εδώ.
