Κάθε χρόνο καίγονται δάση και περιουσίες.

Κάθε χρόνο καίγονται δάση και περιουσίες. Γιατί επιμένουμε στα ίδια λάθη;

Κάθε μεγάλη πυρκαγιά αφήνει πίσω της στάχτες, καμένες περιουσίες, κατεστραμμένα οικοσυστήματα και, δυστυχώς, ανθρώπινες ζωές. Αφήνει όμως και ένα ακόμη ερώτημα, το οποίο επανέρχεται κάθε καλοκαίρι: γιατί, ενώ γνωρίζουμε τους κινδύνους, συνεχίζουμε να συζητάμε σχεδόν τα ίδια προβλήματα;

Μετά από κάθε καταστροφή αναζητούμε τις αιτίες. Συζητάμε για τα εναέρια μέσα, τον συντονισμό, τις καιρικές συνθήκες, την έλλειψη προσωπικού και τις αποζημιώσεις. Η διερεύνηση κάθε δυστυχήματος είναι αναγκαία και πρέπει να ολοκληρώνεται με απόλυτη αντικειμενικότητα. Όμως η πολιτική ευθύνη δεν αρχίζει όταν ξεσπά η φωτιά· αρχίζει πολύ νωρίτερα, στον σχεδιασμό, στην πρόληψη και στην προετοιμασία.

Οι πρόσφατες πυρκαγιές ανέδειξαν για ακόμη μία φορά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι επιχειρησιακές δυνάμεις. Οι ακραίες καιρικές συνθήκες, οι ισχυροί άνεμοι, οι περιορισμοί στη χρήση των εναέριων μέσων και οι μεγάλες απαιτήσεις ενός πολυήμερου αγώνα δοκιμάζουν καθημερινά τις αντοχές των πυροσβεστών και των πιλότων. Παράλληλα, δημόσιες τοποθετήσεις εκπροσώπων του Πυροσβεστικού Σώματος ανέδειξαν ζητήματα που αφορούν τη στελέχωση, την επιχειρησιακή διαθεσιμότητα και την ανάγκη συνεχούς ενίσχυσης των μέσων και του προσωπικού.

Το ζητούμενο, όμως, δεν είναι να αναζητούμε κάθε χρόνο έναν διαφορετικό υπεύθυνο. Είναι να δημιουργήσουμε ένα σύστημα που θα μαθαίνει από κάθε κρίση. Ένα κράτος που αξιολογεί με ειλικρίνεια τις επιχειρήσεις του, εντοπίζει τις αδυναμίες του και προχωρά στις απαραίτητες αλλαγές πριν από την επόμενη αντιπυρική περίοδο.

Η προστασία των δασών δεν ξεκινά όταν απογειώνεται το πρώτο πυροσβεστικό αεροσκάφος. Ξεκινά τον χειμώνα, με σωστή διαχείριση της δασικής βλάστησης, συντήρηση των αντιπυρικών ζωνών, έλεγχο κρίσιμων υποδομών, επαρκή εκπαίδευση του προσωπικού, αξιοποίηση σύγχρονων τεχνολογιών έγκαιρης ανίχνευσης και συνεχή επιχειρησιακή αξιολόγηση. Παράλληλα, η χώρα οφείλει να μελετά χωρίς προκαταλήψεις κάθε διεθνή πρακτική που μπορεί να ενισχύσει την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια των επιχειρήσεών της, προσαρμόζοντάς την στις ελληνικές ιδιαιτερότητες.

Οι άνθρωποι που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή αξίζουν κάτι περισσότερο από τον σεβασμό και το χειροκρότημά μας. Αξίζουν ένα κράτος που θα τους παρέχει τα κατάλληλα μέσα, επαρκή υποστήριξη και έναν σχεδιασμό που θα μειώνει όσο γίνεται περισσότερο τους κινδύνους που καλούνται να αντιμετωπίσουν.

Οι πυρκαγιές θα συνεχίσουν να αποτελούν μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τη χώρα μας. Το ερώτημα είναι αν θα συνεχίσουμε να αντιμετωπίζουμε κάθε καλοκαίρι σαν να είναι το πρώτο ή αν, επιτέλους, θα μετατρέψουμε τα διδάγματα κάθε καταστροφής σε καλύτερη πρόληψη, καλύτερη προετοιμασία και καλύτερη προστασία των ανθρώπων, του φυσικού πλούτου και της πατρίδας μας.